Άλιμος: Ξεκινά η φιλόδοξη προσπάθεια για τη δημιουργία Δημοτικής Πινακοθήκης (ΕΙΚΟΝΕΣ)

Μοιραστείτε το...
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someone

«Η γνώση της τέχνης μας, σύγχρονης και παλιότερης, δεν συνιστά απλή πολυτέλεια αλλά πράξη ουσιαστικής αυτογνωσίας».

Ο Καθηγητής Μάνος Στεφανίδης επιμελήθηκε την έκθεση «Τα μυστικά των εικόνων – η γενιά του ’60», η οποία εγκαινιάζεται στον Δήμο Αλίμου την Πέμπτη 1 Ιουνίου 2017, στις 19:30, στο Πολιτιστικό Κέντρο Αλίμου (λεωφ. Ιωνίας 96, ισόγειο), παρουσία σύγχρονων Ελλήνων εικαστικών δημιουργών.

Περιλαμβάνονται πρωτότυπα έργα Ελλήνων καλλιτεχνών που γεννήθηκαν ανάμεσα στο 1920 και 1940 και πρωταγωνίστησαν στην ελληνική καλλιτεχνική σκηνή της μεταπολίτευσης: Γιάννης Γαΐτης, Παναγιώτης Τέτσης, Θανάσης Τσίγκος, Δανιήλ, Δημήτρης Περδικίδης, Ηλίας Δεκουλάκος, Δημοσθένης Κοκκινίδης, Νίκος Κεσσανλής, Παύλος, Κώστας Τσόκλης, Χρίστος Καράς, Δημήτρης Μυταράς, Σωτήρης Σόρογκας, Αλέκος Φασιανός, Βασίλης Σπεράντζας, Όπυ Ζούνη, Μπία Ντάβου κ.α.

Πρόκειται για την αρχή μιας φιλόδοξης προσπάθειας, ώστε να αποκτήσει ο Άλιμος τη δική του Δημοτική Πινακοθήκη, έναν χώρο καλλιτεχνικής έκφρασης και παιδείας, που θα αφορά σε όλους τους δημότες και κυρίως στους νέους.

Η έκθεση θα εμπλουτίζεται με ξεναγήσεις και διαδραστικά παιχνίδια για παιδιά.

Διάρκεια έκθεσης: 1 Ιουνίου – 15 Ιουλίου 2017

Λειτουργία: Τετάρτη έως Σάββατο, 17:00 – 21:00

Χαιρετισμός Δημάρχου
Ανδρέα Κονδύλη

Εγκαινιάζουμε σήμερα μία φιλόδοξη προσπάθεια ώστε να αποκτήσει η πόλη μας την Δημοτική Πινακοθήκη που της αξίζει. Έναν χώρο δηλαδή καλλιτεχνικής έκφρασης και παιδείας, που θα αφορά σε όλους τους δημότες μας και κυρίως στους νέους.

Παρουσιάζουμε αυτή την πρώτη πιλοτική έκθεση με επιλεγμένα αριστουργήματα της σύγχρονης τέχνης μας και με τίτλο «Τα μυστικά των εικόνων – η γενιά του ‘60» έχοντας ως κεντρικό στόχο σε βάθος χρόνου να αποκτήσει ο Δήμος Αλίμου και μόνιμη συλλογή και κτήριο που θα καλύπτει τις ανάγκες μίας μοντέρνας πινακοθήκης.

Βούληση της Δημοτικής Αρχής είναι, να συνδυάζεται σταθερά το παλιό και το καινούργιο, οι κλασικές δημιουργίες με τους νέους πειραματισμούς, η παιδεία με την αληθινή ψυχαγωγία. Φίλες και φίλοι, αγαπητοί μου συμπολίτες μπορεί να είμαστε ακόμα στην αρχή, αλλά το ταξίδι ξεκίνησε.

Θέλω από τη θέση αυτή να ευχαριστήσω θερμά τους φίλους και συνεργάτες Άννα Αγγελοπούλου, Παντελή Τσάτση, Άκη Πίτσικα και Αποστολία Σκλάβου για την διαρκή προσφορά τους στις πολιτιστικές πρωτοβουλίες που έχουμε αναλάβει.

Τέλος σας θυμίζω ότι την έκθεση θα εμπλουτίζουν ειδικές ξεναγήσεις, παιδικό παιχνίδι αλλά και οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα θα μας προτείνουν οι δημότες ως διαδραστική σχέση και αμφίπλευρη ενέργεια. Καλή μας αρχή!

Τα μυστικά των εικόνων – η γενιά του ’60
Οι τρυφεροί θα σώσουν τον κόσμο επειδή η τρυφερότητα
όπως και η τέχνη, φτιάχνεται από ατσάλι.
Μ.Σ

Η γνώση της τέχνης μας, σύγχρονης και παλιότερης, δεν συνιστά απλή πολυτέλεια αλλά πράξη ουσιαστικής αυτογνωσίας. Η τέχνη μας είμαστε εμείς οι ίδιοι, η καθημερινή ζωή μας αλλά κάπως αλλιώς.

Δηλαδή η αδιαπραγμάτευτη μας ζωή, με όλες τις αντιφάσεις ή τις αντιξοότητες, αλλά κάπως αλλιώς. Σαν μια μυστική δύναμη να έχει μεταμορφώσει την καθημερινότητα σε μαγεία.

Αυτό είναι ότι αποκαλούμε τέχνη κι αυτή είναι η αναμορφωτική της δυνατότητα.

Κι ας μην ξεχνάμε: Η τέχνη, επίσης, είναι διαλεκτικά αντίθετη προς κάθε μορφή εξουσίας ενσαρκώνοντας η ίδια την ουτοπία της διαρκούς επανάστασης. Κάτι που δεν αντιλαμβάνονται ούτε οι συνδικαλιστές ούτε κι οι γραφειοκράτες της τέχνης. Ούτε βέβαια οι μεταπράτες ή οι διαφημιστές της. Η τέχνη αποτελεί ενδιάθετη γνώση και ως τέτοια δεν χρειάζεται απόδειξη.

Είναι τέλος η τέχνη μια τρέλα χωρίς την αρρώστια κατά την επιτυχημένη διατύπωση του πρόωρα χαμένου Γιώργου Λάππα. Γενικά τώρα μιλώντας η σύγχρονη τέχνη μας εκκινεί στις αρχές του 20ου αιώνα με τις επιβλητικές δημιουργίες του Κωνσταντίνου Παρθένη (1878-1967), του Γεωργίου Μπουζιάνη (1885-1959) και του Φώτη Κόντογλου (1896-1965).

Πρόκειται για τρεις δασκάλους που έμμεσα ή άμεσα διαμορφώνουν τη γενιά του ’30, δηλαδή την ελληνοκεντρική καλλιτεχνική έκφραση και ορίζουν έτσι την πραγματικότητα, ή αν προτιμάτε, την ουτοπία μιας εθνικής σχολής.

Ο Τσαρούχης, ο Διαμαντόπουλος, ο Εγγονόπουλος, ο Μόραλης, ο Νικολά- ου, η Λυμπεράκη, ο Μαυροΐδης, ο Κοντόπουλος, η Μελά – Κωσταντινίδη, ο Αστεριάδης, ο Σικελιώτης, ο Βασιλείου, ο Καπράλος, ο Ζογγολόπουλος, ο Λουκόπουλος, ο Σκλάβος, ο Λαμέρας, ο Σπυρόπουλος, Μυλωνά κλπ. είναι τόσο απαστράπτουσες, ατομικές περιπτώσεις όσο και η εξέλιξη των μορφωπλαστικών προβληματισμών που διατύπωσαν οι προειρημένοι δάσκαλοι.

Με τους δύο ιδιοφυείς αθώους τον Γιαννούλη Χαλεπά (1851- 1938) και Θεόφιλο Χατζημιχαήλ (1873-1934) να αποτελούν τις δύο ανένταχτες εξαιρέσεις που όμως συγκροτούν έναν διαφορετικό κανόνα.

Τον κύκλο των μεγάλων δημιουργών που βρίσκουν το δρόμο τους ανάμεσα στην γενιά του ’30 και τους τρεις προαναφερθέντες δασκάλους της συμπληρώνουν οι περιπτώσεις του Νικόλαου Λύτρα, του Κωνσταντίνου Μαλέα, του Γεράσιμου Στέρη, του Μιχάηλ Οικονόμου και του Γεωργίου Γουναρόπουλου και του Σπύρου Παπαλουκά…

Συμβολικά μιλώντας ο Γιάννης Μόραλης εντός της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών και ο Γιάννης Τσαρούχης εκτός υπήρξαν οι βασικοί δάσκαλοι της λεγόμενης γενιάς του ’60. (Έστω κι αν κάποιοι επιφανείς εκπρόσωποι της αργότερα βιάστηκαν, ως «διεθνιστές» οι ίδιοι, να καταγγείλουν ως φολκλορικό ή «εθνοκεντρικό» το έργο τόσο του Τσαρούχη όσο και του Μόραλη).

Πάντως, με ιστορικούς όρους μιλώντας, και μακριά από τα πάθη της εποχής ή τους αναπόφευκτους καλλιτεχνικούς ανταγωνισμούς η γενιά του ’30 υπερασπίστηκε με λάθος την ιθαγένεια και την ταυτότητα ενώ η γενιά του ’60, όντας ανδρωμένη στις μεταπολεμικές, καλλιτεχνικές συνθήκες, διεκδίκησε με ανάλογη ζέση το διεθνές καλλιτεχνικό λεξιλόγιο και εν πολλοίς κατέκτησε το ενδιαφέρον του παγκόσμιου κοινού.

Χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα της Χρύσας, του Μάριου Πράσινου, του Γιάννη Κουνέλλη, του Κανιάρη, του Τάκι, του Λουκά Σαμαρά κλπ.

Στην παρούσα έκθεση παρουσιάζουμε ενδεικτικά καλλιτέχνες που γεννήθηκαν ανάμεσα στο 1920 και το 1940, ωρίμασαν στην περίοδο της δικτατορίας και έκτοτε πρωταγωνίστησαν στην ελληνική καλλιτεχνική σκηνή και όχι μόνο.

Αναφέρομαι στις περιπτώσεις του Γιάννη Γαΐτη, του Παναγιώτη Τέτση, του Θανάση Τσίγκου, του Δανιήλ, του Δημήτρη Περδικίδη, του Ηλία Δεκουλάκου, του Δημοσθένη Κοκκινίδη, του Νίκου Κεσσανλή, του Παύλου, του Κώστα Τσόκλη, του Χρίστου Καρά (οι τέσσερις τελευταίοι γεννήθηκαν το 1930) και των λίγο νεότερων Δημήτρη Μυταρά, Σωτήρη Σόρογκα, Αλέκου Φασιανού, Βασίλη Σπεράντζα, ‘Οπυς Ζούνη, Μπίας Ντάβου κλπ.

Πρόκειται για δημιουργούς που σφυρηλάτησαν την σύγχρονη ευαισθησία μας, που «εικονογράφησαν» το συλλογικό μας παραμύθι ως κοινωνίας με έργα που ισορροπούν ανάμεσα στο τοπικό και το διεθνές, το δράμα της εθνικής μας ιστορίας και τις κοσμοϊστορικές ανακατατάξεις που συγκλόνισαν μεταπολεμικά τον πλανήτη. Τέλος την χαρά του έρωτα και το πένθος του θανάτου.

Δηλαδή την χαρά της έκφρασης αλλά και το πένθος που γεννιέται από την αδυναμία να εκφραστούμε εγκλωβισμένοι σε μιαν μονοδιάστατη παιδεία και έναν τεχνοκρατικό τρόπο ζωής.

Την έκθεση κλείνει συμβολικά ένας νεότερος καλλιτέχνης, ο Χρήστος Αντωναρόπουλος που ζει και δημιουργεί στον Άλιμο ως μια χειρονομία προς το μέλλον, τις νέες ιδέες, τα νέα υλικά, τις νέες τεχνολογίες.

Αλλά και ως πρώτη συμβολή για την δημιουργία μιας σύγχρονης Πινακοθήκης για την οποία έχει δεσμευτεί η δημοτική αρχή.
Οι παρουσιαζόμενοι πίνακες συγκροτώντας μιαν κατ´ αρχήν αισθητικοϊδεολογική ενότητα υπερασπίζονται ατομικές ιδιοσυγκρασίες ή όνειρα αλλά εκφράζουν συγχρόνως και γενικότερες ανάγκες ή επιθυμίες.

Κατ’ ουσίαν περιγράφουν μέσα από σύμβολα, συνειρμούς ή οπτικά συμφραζόμενα το πρόσωπο μιας Ελλάδας που όσο κι αν αλλάζει, υπό περιπτώσεις, παραμένει βασανιστικά το ίδιο. Γι’ αυτό μίλησα στην αρχή για την δυνατότητα αυτογνωσίας που μας χαρίζει η τέχνη. Η τρυφερότητα και η σκληράδα της.
Ίσως την ύστατη μας ευκαιρία για αυτογνωσία. Αρκεί να έχουμε τη διάθεση, να δούμε…
23.5.17 Μάνος Στεφανίδης

Εγκαίνια: Πέμπτη 1 Ιουνίου 19:30
Επιμέλεια: Μάνος Στεφανίδης
Σχεδιασμός Τριπτύχου: Δ. Κωστόπουλος
Παραγωγή: Δήμος Αλίμου
Ξεναγήσεις – Παιδικό Παιχνίδι: Αποστολία Σκλάβου
Χρήστος Αντωναρόπουλος
Μάνος Στεφανίδης
Σημείωση: Οι πρώτες ξεναγήσεις – παιδικό πρόγραμμα θα γίνουν την
Τετάρτη 07/06/2017 στις 19:00 και το Σάββατο 10/06/2017 στις 12:00
Ώρες Λειτουργίας: Τετάρτη έως Σάββατο 17:00 – 21:00
Πληροφορίες: 6947 126003, 6946 907708 Email: [email protected]

Διαβάστε Επίσης

One thought on “Άλιμος: Ξεκινά η φιλόδοξη προσπάθεια για τη δημιουργία Δημοτικής Πινακοθήκης (ΕΙΚΟΝΕΣ)

  • 02/06/2017 at 12:57 μμ
    Permalink

    Ο ΔΗΜΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗΣ ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΕΙ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ,ΑΛΛΑ ΤΑ ΔΥΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΟΙ ΑΘΛΟΔΙΑΚΟΠΕΣ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ.
    ΤΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙ ΟΜΩΣ ΑΥΤΟΣ Ο ΑΣΗΜΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ,ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΤΟΥ ΓΕΙΤΟΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΠΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ;…

    Απαντήστε

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

X